Doguya özlem

Artik isime cok yakin oturuyorum.Otobüsle 3 durak. Magazalara, sinemalara her türlü merkezi yere yürüyerek gidebiliyorum :) Gayet rahat bir yasam ama ne ben dogu Berlinimi özlüyorum yaa :( Sabahlari kanal kenarinda kahvalti yapmayi, bisikletle Treptower Park'a gitmeyi, Hermannplatz'dan eve yürümeyi, en cok da Ä bara gitmeyi özledim. Michael'a sorsak, o en cok City Chicken adli Arap restauranini aradigini söyler heralde :P Bati yakasina tasindiktan sonra caanim Neukölln'e bir kez gidip tüm bu yerleri tekrar gördüm ama her zaman olamiyo, hele Michael Londra'lardayken hic.
Dogu Berlin, dünyada hayatimin sonuna kadar yasayabilecegim nadir yerlerden biri. Bazen isi gücü herseyi birakip hipster bi yasama adim atmak istiyorum ama o zamanda aslinda Almanya'da ne bahaneyle oturacagimi bilmiyorum :P

is arkadasimdan duydugum bir hikaye

Alman is arkadaslarimdan birinin büyükannesinin yazligi Alanya'da. Bu yüzdendir ki kendisiyle olan sohbetlerim genelde Alanya, Antalya, yurdumun havasi, günesi gibi konular üzerine. 4-5 ay önce büyükannesinin vefat ettigini ve evde artik kimsenin kalmadigini söylemisti. Ben de ona ne kadar üzgün oldugumu belirttim, kadincagiz yasliliktan vefat etmistir diye düsündüm. Ama o durumun o kadar da basit olmadigi sonra anlasildi.

Gecenlerde, önümüzdeki haftasonu Alanya'ya gidecegini söyledi. Ben de "Aaa ne güzel, benim icin de gez, güneslen" diye sazan gibi atladim. Bunun üzerine "Aslinda cok da iyi bir olaydan dolayi gitmiyorum. Büyükannemin cenazesi icin gidicem" dedi. Ben de "Büyükannenin aylar öncesinde vefat ettigini saniyordum. Cenazesi neden simdi" gibi bir tepkide bulundum. Sormasam anlatmayacakti, ilginc.

Büyükannesinin Alanya'da ikamet eden,ama aslinda baska bir sehirden olan, issiz gücsüz bir tiple arkadasligi varmis. Halen sevgili olup olmadiklarini bile bilinmiyor. Ama bu kisinin tek derdinin kadinin parasi oldugu asikarmis. Buna ragmen, kadinin düsüncelerini degistirememisler, parasini, pulunu adamla paylasmak istiyorsa onun bilecegi is diyip cok da israr etmemisler. Ne var ki, gecen sene Paskalya tatilinde önceden sözlestikleri üzere büyükanneyi Almanya'ya beklerken, kendisinden uzun süre haber alamamislar ve bir seylerin ters gittigini anlamislar. Hem Alman hem Türk polisine haber vermisler. Hic bir sonuca varamayinca artik ümitleri kesmisler ama en azindan bedeninin bulunmasi icin caba göstermisler. 3-4 ay boyunca hic bir ihtibarattan haber alamamislar. En son gecenlerde, Alanya polisi, adamin memleketinde bir Alman turist cesedinin aslinda aylar önce bulundugunu saptamis ve o turistin aradiklari kisi olabilecegini düsünmüsler. Daha sonra cesitli arastirmalardan sonra hakli cikmislar. Beraber oldugu adam öldürmüs yani. Su anda hapiste, mahkeme halen devam ediyor, o yüzden tam olarak ne kadar süre hapiste kalacagi bilinmiyor. Arkadasim da 1 sene önce vefat eden büyükannesinin cenazesi icin daha yeni gidiyor. Haberlerde yayinlanip yayinlanmadigini sordum. Özellikle basina gitmediklerini söyledi. Tek bir cani yüzünden bir ülke hakkinda haber yapmak istemedigini de ekledi. Sogukkanliligi ve bu tutumundan dolayi tebrik ettim.

Bu olayda benim icin irk, cinsiyet ,vb farketmiyor ama böyle bir olayin ülkemde yasanmamasini isterdim sadece.

Renkler

Almanya'da, Irlandali bir genc, Türk sevgilisi icin Hindistan mutfagindan bir yemek hazirladi. Fransiz sarabi esliginde güzel bir aksam yemegi yediler... :P 

Berlin'de bir haziran(!) sabahı

Berlin koordinatlarına göre düşünüldüğünde güneyden geliyorum, sıcak havaya alışkınım . Güneş insanıyım. 1 hafta boyunca güneşin g sini göremeyince vampir gibi hissettim. Ama gün bugündür !! Sonunda uzun bir aradan sonra bir haftasonu güneşe kavuştum ve hemen bundan nasıl yararlanırıma odaklandım. :) Kanal turu, fena olmaz hani ? :)

Cigarettes and chocolate milk i 5. dinleyişim... Çok sakin, huzurlu bir gün istiyorum aslında. Bana çok yakın birisini kaybettiğimi yeni öğrendim. Onu içimde tekrar nasıl canlandırabileceğimin hesabını yapacağım. Diğer 4 kişiye yaptığım gibi...

Bir de manevi olarak kaybettiklerim var, uzun süre göremediklerim, ama var olduklarına eminim. Gittiğim her barda, parktta illa ki birilerini on(lar)a benzetiyorum...

Havanın dengesizliği ben de enteresan bir denge yarattı. Çok planlı, programlı bir insan oldum. Haftanın içi harıl harıl çalışırken haftasonları dinlenmenin, gezmenin tozmanın dibine vuruyorum. Özellikle bugün, çok yorucu bir iş haftasından sonra özgürlüğün, gençliğimin tadını çıkaracağım gibi görünüyor. :) Valencia gezimin son ayarlamalarını yapacağım ve tekrar denize, güneşe yakın olmanın hayalini kuracağım :) 4 gün kaldı :):):)

Bir de mavi gözler görmek istiyorum bugün. 

Yine o meşhur cümle

"Hey, sana bir şey diyeceğiz ama üzülme tamam mı ?"

-meli, - malı

1 ay sonra oturup acaba bunların kaçını gerçekleştirdim-in hesabını yapicam. Ama çok istiyorum yaa :/

1-Bisiklet almalıyım. Artık yeter !
2-Fas biletimi bir an önce almalıyım çünkü fiyatlar fırlayabilir.
3-Evimin yakınında oturan bir arkadaş bulmalıyım. Berlin'in en ciks yerinde oturuyorum ama kimseyi tanımadığım için cool restauranların, pubların önünden geçip gidiyorum :/
4-Şu Berlin'in civarındaki gölleri, ormanları arşınlamalıyım.
5-Parktta barbecue yapmalıyım.
6-Ryanair uçuşlarıma özel bir çanta alıp çok malzemeyi  ufak bir yere sığdırmayı başarabilmeliyim.
7-Gitar konusuna daha çok eğilmeliyim.
8-Spor yapmalıyım :/ Burdaki sportif Avrupalı gençlerin yanında kendimi çok hantal hissediyorum walla :S
9-Almancamı pratik etmeliyim !!!!!
10-Haketmeyene yüz vermeyi bırakıp hakedene yoğunlaşmalıyım :/ :S :P

Kahvaltı

Herşey iyi hoş da sen de ben de  beraber kahvaltı yapabileceğimiz birinin arayışında değil miyiz ? Kabul etsek de etmesek de...